Rośliny motylkowe grubonasienne (strączkowe). Rośliny należące do tej grupy przy uprawie na nasiona uprawia siew lepszych stanowiskach (po lepszych przedplonach), a przeznaczone na zielonkę można wysiewać w stanowiskach gorszych. Rośliny motylkowe grubonasienne pozostawiają dosyć dużo resztek pożniwnych, o dużej zawartości azotu, wapnia oraz fosforu i potasu. Ponadto gieba po zbiorze tych roślin nabiera struktury gruzełkowatej.
Stanowisko po roślinach motylkowych grubonasiennych przeznacza się pod gatunki wymagające dobrego przed-plonu. Stanowisko po roślinach strączkowych uprawianych na zielonkę przeznacza się zawsze pod oziminy. Natomiast po strączkowych uprawianych na nasiona wybór rośliny następczej zależy od terminu zbioru strączkowych. Po roślinach motylkowych grubonasiennych późno schodzących z pola, np. po bobiku czy łubinach, wysiewa się rośliny jare, a po wcześnie schodzących, np. po grochu. można uprawiać również oziminy. Stosując nowoczesną technologię zbioru (chemiczne dosuszanie roślin - desykacja) można po bobiku wysiewać pszenicę ozimą. Na przykład: strączkowe na zielonkę -rzepak ozimy, groch na nasiona - rzepak ozimy, bobik - jęczmień jary pastewny, seradela - żyto, peluszka na nasiona -żyto. Nie należy natomiast wysiewać łubinu po łubinie, seradeli po seradeli, gdyż na skutek silnego porażenia przez choroby rośliny te dają małe plony.